Sunday, March 25, 2018

ප්‍රබුද්ධ කූඹියෝ!



කූඹියෝ කියන්නේ ලංකාවේ ස්ටෑන්ඩඩ් එක redefine කරපු නිර්මාණයක් කියන එකට විවාදයක් නෑ..

හැබැයි ඕක බැලුවේ මාර ප්රබුද්ධ උගත් බුද්ධිමත් ජනතාවක් කියල හිතනවා නම්, අන්න ඒක වැරදියි.

උදේට මරදාන ස්ටේෂන් එකෙන් එලියට ඇදෙන මහා ජනසන්නිපාතයෙන් දෝතක් ගත්තාම ඒක ඇතුලේ තියෙන පීඩිතබව, හැබෑ ලෝකේ හැමතැනින්ම තැලෙන එක නිසා සයිබරේට ආවම මතුවෙන උද්දච්චකම, මෝඩකම, කවදාවත් මූනට හම්බෙන එකක් නැති නිසා අහුවෙන මිනිහෙක්ට පලු යන්න බැනලා කීබෝඩ් එක කොටලා පොඩි තෘප්තියක් ගන්න ගතිය, අනිකා වැරදි මං හරි මානසිකත්වය ඔය ලට්ට පට්ට ඔක්කොම අර කූඹිගුල ඇතුලේ තියෙනවා. අන්න උන්ට, "අඩෝ මම රොම්බ කූඹි ෆෑන් කෙනෙක්" කියන්නේ අනිකාට නැති පදක්කමක් තමන්ට ගහගන්න තියෙන හොඳ චාන්ස් එකක්!

ටෙලිවිෂනය අත ඇරලා ගිය එක්තරා සෙට් එකක් (බොහොම අඩු පිරිසක්) ආපහු ඇවිල්ල කූඹියෝ වටේ එකතු වුන එක ඇත්ත. හැබැයි ඕකත් බැලුවේ ඔය ඕනම නාට් පඩංගුවක් අල්ලං ඔහේ බලන දෙන දෙයක් කාලා වෙන දෙයක් බලන් ඉන්න අපේ හුදී ප්රේක්ෂක පරම්පරාවේ බහුතරයක් එක්ක මිසක් මේ අඟහරුවලින් ආපු අමුතු ප්රේක්ෂක පරම්පරාවක් නෙවේ.


ඉතින් තුමිදුලා සීයක් සම්මාන ගත්තත්, කූඹියෝ 2 නෙවේ සීසන් හතක් හැදුනත් මේ සිස්ටම් එක වෙනස් වෙන්නේ නෑ. තුමිදු මොනා කිව්වත් (with all respect to him as a fine actor and a mentor) තුමිදුට ඔය ඡන්ද ටික හම්බුනේ මේ කොහෙවත් තියෙන සිස්ටම් චේන්ජ් කරන "මල ඉලව් ප්රතිපත්ති ප්රකාශනයක්" නිසා නෙවෙයි, "අඩෝ මම කූඹි රසිකයෙක්" කියලා ගහගෙන ඉන්න පදක්කමේ ක්රෙඩිබිලිටි වැඩි කරගන්න විතරයි.


.ලි. මමත් කවදාවත් නැතිව සම්මාන උළෙලකට වෝට් කරා කූඹීයෝ වෙනුවෙන්, කූඹි කණ්ඩායමේ සාමූහික එෆර්ට් එකටයි උන් ඕක චැනල් එකක පෙන්නගන්න වින්ද වේදනාවටයි මානසික පීඩාවටයි ගෞරවයක් විදියට.

ප.ප.ලි. ලියපු දමිත සහ ලකා ටත්, අසංක ඇතුළු කූඹි කණ්ඩායමටත් මල් මිටක් තැබීමට ද මෙය අවස්තාවක් කරගනිමි.


Wednesday, June 21, 2017

ගුටි කන කතා 01 - කේක් කතාව

මේක රස කතාවක්, කේක් කතාවක්... හරියටම කිව්වොත් ගුටි කන්ට වෙන කේක් කතාවක්..


ඕන්න හිතවතුනි තියෙනවා එක කේක් එකක්.. කිව්වට මොකෝ තාම හදනවා, දිග පළල මෙච්චරයි කියන්ට බෑ. ඔය කේක් එක හදන්න පටං ගත්තේ මනුස්සයා කියන එකා කැලේ බුකුං බුකුං ගගා "බැද්දේ සීලා කොලයෙන් පිහිදා" යුගයේ ඉඳංමයි. දාස් නෙවෙයි, ලක්ස ගාණන් හෝමෝ සේපියන්ලා මිනීස් පැය ප්‍රකෝටි ගාණක් වැය කර කර, මේ කේක් එකට නානා ප්‍රකාර දේවල් කර කර..... තාම හදනව, අම්මපා මුං තාම හදනවා..


තව කේක් ජාතියක් තියෙනවා. මේ කේක් හදලා ඉවරයි. දිග පළල ගැන නම් මුකූත් මං කියන්නෙ නෑ. නෑ එක්කෝ අනන්තයි අපරිමාණයි කියමු. හදලා තියෙන්නෙත් එක්කෝ අවුරුදු එක්දාස් පන්සීයකට කලිං, දෙදාහකට කලිං, නැත්තම් දෙදාස් පන්සීයකට විතර කලින්. අනිත් එක මේ කේක් වෙන වෙනම හදල තියෙන්නෙත් තනි එක මනුස්සයෙක් බොහෝ දුරට, ඒකත් තරුණ කාලේ ඉඳං මැරෙනකං විතර කාළය ගත කරලා.


මේ තියෙන්නේ හුදී ජන විඥාණයට අනුව මේ එක එක කේක්වල ලක්ෂණ...


මුලින්ම, අර ලක්ෂ ගාණක් මිනිස්සු, මිනිස් පැය ප්‍රකෝටි ගාණක් වැය කරලා, තාමත් හදන, මතක ඇති කාලෙකත් ඉඳං හදන කේක් එක..


-අපෝ ප්‍රාථමිකයි.
-අම්මෝ අඩු පාඩු සහිතයි.
-එන එන එකා අයිසින් වෙනස් කරනව, හින්ද වැඩක් නෑ දැන් කොහොම හැදුවත්
-මේක හදලා තියෙන්නේ ඔටුවෝ, අවුරුදු දහස් ගණනක් තිස්සේ දහස් ලක්ස ගණනින් ඒකරාසි වුණ ඔටුවෝ.


ඊගාවට අර තනි මනුස්සයෙන් පරම්පරා සීයකට විතර එහා තනියම බේක් කරපු කේක් ජාති කීපයේ ලක්ෂණ


-සර්ව සම්පූර්ණයි.
-විශ්වාසනීයයි, කේක් එක කේක් එකමයි කිසි එකෙක්ට වෙනස් කරන්න බෑ.
-උත්කෘෂ්ටයි, සර්වත්‍රයි, සර්වකාලීනයි.
-මේක හදලා තියෙන්නේ සියල්ල දත් අය. තනියම. ඔටුවෝ නෙවේ.


ඒහ්! ඒක මාරයි නෙහ්


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...